sábado, 3 de marzo de 2018

"Todo canto fomos" de Xosé Monteagudo

Un novo libro nas miñas máns, "Todo canto fomos" do escritor Xosé Monteagudo tráeme ata aquí para falar un pouco de libros e boa literatura. Pertence este libro a colección Literaria da Editorial Galaxia.

Este libro ven a demostrar que todo o que hoxe somos, ben marcado polo que fumos no pasado e polo que neses tempos anteriores fixemos e nos fixeron. Todo canto fomos é o que marca a nosa existencia e nos fai o que hoxe somos, a nosa personalidade, as nosas pautas de comportamento e a nosa forma de relacionarnos cos demáis. Pero non só a nivel persoal, non, tamén a nivel social. A nosa sociedade é así hoxe por todo o que pasou no pasado, e este libro axuda a comprender ata que punto o pasado inflúe no que hoxe sucede nas nosas sociedades.

Nun viaxe magnético polas páxinas do libro de Xosé Monteagudo, iremos cun emigrante galego ata Arxentina, viviremos alí un tempo vendo o devenir de Amaro. Él representará a todos os emigrantes galegos e nos amosará as dificultades que pasaron para sobrevivir noutros lugares. Homes e mulleres que sen ter coñecementos de apenas nada abren unha nova porta nas súas vidas para sair adiante.
Con esa parte da nosa sociedade, viaxan a señardade, a inquedanza e o descoñecemento. Éstes compañeiros de aventura non os deixarán nunca. A emigración en Galicia non podemos negar que deixou un pouso importante na nosa cultura e na forma de ser dos galegos durante xeracións. Coa volta de moitos deses homes e mulleres chegaron novas formas de ver e de enfrontarse a vida, novos coñecementos e novas influencias que afectarían a Galicia e o seu progreso.

A República, a Guerra Civil e a dictadura de Franco serán protagonistas tamén nesta novela. Xosé Monteagudo reflicte perfectamente no seu libro o contexto histórico dese momento en Galicia. O fará a través das vivencias dos seus persoaxes e das situacións nas que se ven metidos, os sentimentos dos persoaxes reflectirán o medo e as inquedanzas da sociedade daqueles momentos, máis tamén a superioridade e o poder que outra banda da sociedade adquiriu e utilizou para someter os que non estaban dacordo coas súas ideas.

"Todo canto fomos" amosa a importancia que a educación e a prensa teñen para os gobernos,   ambos son mecanísmos para fomentar a cultura e a información veraz ó pobo, e a certos gobernos non lles interesa que o pobo teña cultura e menos aínda información veraz do que fan os seus gobernantes. Así, un goberno ilexítimo o primeiro que fai é silenciar a prensa mediante o peche de periódicos e imprentas e controlar a educación que se lle imparte o seus cidadáns. Non dubidará en obrigar os mestres a ensinar dunha maneira moi determinada, e sempre unhas materias que vaian acorde coa ideoloxía dese goberno. Eliminar a todos os que vaian encontra non será un problema, e mediante asasinatos, torturas, secuestros, chantaxes, traizóns...sacarán de diante a todo aquel que quera arrebatarlles o poder.

A través de saltos no tempo, e tamén alternando as historias dos distintos persoaxes, o autor irá amosando tamén outras temáticas interesantes, a emigración, a loita de clases, o papel da muller na sociedade, o papel da Igrexa e as súas ideoloxías e o seu enfrontamento coa ciencia, os oficios artesanáis naqueles tempos, como o curtido ou a pesca. Os orfanatos, o mundo dos escritores e das editoriais, a importancia dos libros, do cine e do teatro. É un libro con moita información interesante que vai deixando  pouco a pouco o longo de todas as aventuras que aquí se narran.

"Todo canto fomos" foi catalogada como mellor novela na II Gala do Libro Galego no ano 2017, e penso que é ben merecido, porque o autor consigue que o lector manteña o interese durante toda a lectura do libro, ata o final.O misterio reina na novela e se vai descubrindo pinga a pinga. É unha historia dura, pero non poderedes deixar de ler, os persoaxes están perfectamente definidos e todos eles teñen características moi interesantes, pola súa personalidade e polas súas vivencias. Todos aportan algo importante .

Seguramente quedan moitas cousas que contar do libro, pero eu só podo dicir que non dubidedes en leélo, é unha moi boa novela, polo que conta, por cómo o conta. Interesante, misteriosa, magnética, un contexto histórico real ainda que con persoaxes de ficción, un novelón¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡

Xosé Monteagudo

Xosé Monteagudo (Moraña, 1965) é licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e traballa actalmente como técnico de Facencia na Axencia Tributaria en Pontevedra, cidade onde reside.
 Escribe desde a adolescencia, pero non foi ata o ano 2001 cando o seu nome se relacionou publicamente coa literatura ao obter un accésit no premio de relatos do Pedrón de Ouro. Ao ano seguinte, obtivo o premio Blanco Amor coa súa primeira novela titulada As voces da noticia. No ano 2006, publicou a novela Esta historia.
Coa súa terceira novela, Un tipo listo, conseguiu o Premio García Barros en 2009 e foi finalista do premio Frei Martín Sarmiento en 2011. No ano 2012 publicou a súa cuarta novela, O curioso mundo das persoas normais.
 Finalmente queda engadir a novela recién saída do prelo Todo canto fomos publicada no  ano 2016 e da que falamos neste blog. Ésta novela foi catalogada como mellor novela na II Gala do Libro Galego. Tamén recibiu o Premio  San Clemente-Rosalía-Abanca na categoría de novela galega

viernes, 2 de marzo de 2018

Fragmento de "Todo canto fomos" de Xosé Monteagudo

"- Xa saberá vostede que agora non teño tampouco familia libre que poida arranxar no meu lugar asuntos desa clase.
  - Seino. Pero non se preocupe. Se hai vontade pola súa parte os dedios aparecerán. Pénseo. Dentro duns días volverei chamalo para que me dea a súa resposta.

Ao día seguinte Amaro deulle conta a Miguel Aboi de toda a conversa co director do cárcere. Tras escoitalo, Aboi quedou cavilosos. Logo pronunciou nun murmurio unhas palabras que a Amaro lle custou entender:

  - Así que é verdade.
  - Que é o que é verdade?- preguntou Amaro.
  - Un rumor que oín. O caso é que ata o de agora non lle dei creto. Pero despois disto...
  - Despois disto, que?

Ao parecer, contoulle Miguel, quince días antes un preso da illa chamado Avelino, un comerciante vigués que tamén Amaro coñecía das súas camiñadas por aqul lugar, gora trasladado a terra. O que se cotifara na primeira era que o director lle ofrecera a liberdade a cambio de diñeiro, e que en cumprimento do trato trasladárano a Vigo unha noite e deixárano na casa, libre de calquera acusación. Tal fora a noticia que propagaran en círculos reducidos algúns dos presos durante os días posteriores á desaparición de Avelino. Pero a última nova que chegara sobre el dicía que había uns días fora buscalo á casa unha cuadrilla de gardas cívicos e que o mataran pouco despois.

- E ti que pensas?
- Que as dúas cousas poden ser verdade, visto o que vostede me acaba de contar- dixo Miguel Aboi.
- Por que?
. É posible que primeiro lle sacasen os cartos coa promesa da liberdade e que despois o asasinasen para evitar testemuñas indesexables da manobra.
- De verdade o cres?
- Ten sentido. O que carece de lóxica é que a vostede lle ofrezan poñelo en liberdade por diñeiro. Ese só pode ser un trato que o director está facendo de costas ás altas instancias.
- Por que?
- Noutro caso non sería el quen llo ofrecese. E se o fai en segredo, o que menos lle vai interesar é que vostede quede libre para poder dar conta do asunto  aos seus superiores.
- Eu non teño ningún interese en revelárllelo aos seus superiores, pola conta que me trae.
- Agora, non. Pero se o deteñen de novo máis tarde polo mesmo asunto e pretenden condenalo, que ocorrerá? Vostede seguirá calando nese caso? E se ten  vostede algún amigo ou coñecido entre as xerarquías dos sublevados a que llo poida contar máis tarde ou máis cedo? non, a Contado, o director, non lle convén nada que haxa testemuñas deses negocios.

Amaro necesitou varios minutos para encontrar unha fenda na lóxica do razoamento. A pesar do tempo que levaba convivindo cos presos, oíndo os detalles das súas historias, seguía custándolle traballo anticiparse ás consecuencias da dinámica carceraria. Naquel caso, a obxección ao que Miguel acababa de lle contar achegoulla tamén a súa mentalidade previa de home libre e sen contacto co pensamento dos reclusos

- Pero se se sabe que a un o liberan dese xeito para matalo despois, ninguén vai acceder a pagar o prezo -dixo.
- A posibilidade da liberación aquí é moi gorentosa -contestoulle Aboi-, Diante dela, calquera perde a noción das trampas que pode conter a oferta. E o feito de que posteriormente vaian buscalo e o maten, en apariencia non ten conexión coa liberación anterior. Tal como están as cousas fóra, sempre se pode escusar que un feito está desvinculado do outro. Unha cuestión de mala sorte que o que recibe unha oferta dese tipo non está disposto a admitir que poida afectarlle."


martes, 30 de enero de 2018

Retos na Galaxia¡¡

Ola¡¡ Hoxe veño para falarvos dunha novedade no territorio literario galego que parece moi interesante. Pequenos lectores teñen ante os seus ollos un reto novo no mundo das letras¡¡ Quén será o mais rápido da Galaxia? Eso o dirán na Editorial Galaxia, que de novo reta os pequenos e pequenas das nosas casas para que lean algún dos seus libros¡¡

O que gañe o Reto Lector levará un ipad de última xeración¡¡¡¡¡¡¡¡¡ Non volo podedes perder¡¡ Libros , lecturas divertidas e un reto interesantes son as novas aventuras que a Editorial Galaxia propoñen para os nenos e nenas. 

Achego esta información ata aquí porque algúns colexios leen nas miñas letras , así que para eles vai a información, animáde os nosos nenos e nenas con Reto Lector da Galaxia¡¡

A Editorial Galaxia lanza hoxe a segunda edición do seu Reto Lector destinado a fomentar a lectura entre os máis novos. Despois do éxito da primeira convocatoria en marzo de 2017, na que con apenas dous meses de prazo para participar se recibiron 35 vídeos enviados por rapazas e rapaces de toda Galicia, Galaxia persiste no seu empeño en conseguir que a mocidade se achegue ao sistema literario integrándose nel como críticos, lectores…

Nesta segunda edición, poderán presentarse ao premio as rapazas e os rapaces de entre 12 e 16 anos. Para participar, só terán que enviar ao enderezo electrónico galaxia@editorialgalaxia.gal dous vídeos nos que se dea conta da lectura de dous libros da Editorial Galaxia de calquera das súas coleccións de narrativa para todas as idades: Árbore, Costa Oeste e Literaria. Os vídeos non poderán exceder os dous minutos de duración.

Durante eses dous minutos, os participantes deben comentar o contido da obra, os aspectos que máis lles gustaron e as razóns polas que recomendarían a súa lectura. O xurado estará composto polo alumnado da ESO dun centro galego designado pola editorial, e será quen valore todas as propostas fixándose principalmente no poder de persuasión dos participantes, na súa claridade expositiva e na creatividade da gravación.

A rapaza ou rapaz gañador recibirá un Ipad de última xeración. Ademais, haberá cinco lotes de libros coas últimas novidades da Editorial para os cinco seguintes clasificados. O prazo de entrega dos vídeos estará aberto ata o día 27 de abril, e o fallo do xurado farase público no mes de maio.
A través desta iniciativa, a Editorial Galaxia pretende fomentar a lectura en galego nun sector clave da nosa sociedade: os adolescentes. Para facelo, proponlles aos participantes que tiren rendemento das ferramentas dixitais e do seu potencial como medios de transmisión e difusión lingüística e cultural, ao tempo que os anima a desenvolver o seu sentido crítico, mellorar a súa competencia oral e aprender a ver na literatura unha canle comunicativa.

Deixo un enlace ás bases do Reto Lector da Editorial Galaxia  
Moita sorteeeeee no reto¡¡¡

martes, 23 de enero de 2018

Me pica la curiosidad por...

"A LA COMISARIA NO LE GUSTAN LOS VERSOS" de Gerges Flipo


Sinopsis 
 
 «-Quiero decir ¿usted iría a por la bolsa de un vagabundo, justo en medio de un puente? ¿Antes que a por el bolso de una burguesa rica que sale de Chanel, o antes que a por la cartera de un turista en la terraza de Les Deux Magots?»A la comisaria Viviane Lancier no le interesa para nada la poesía, pero se obligada a apasionarse por Baudelaire: un soneto tórrido presuntamente escrito por el poeta será el causante de que un asesino múltiple envíe a la morgue a todos los que se interesen por él.Con la ayuda de su ingenuo teniente, Monot, se sumerge en una investigación donde los muertos parecen burlarse de los supervivientes e incluso de sus fantasmas. 

"MI VIDA COMO TRAIDORA" de Zarah Ghahramani

Editorial: El Aleph Editores
Colección: PERSONALIA
 
 Irán es un foco de inestabilidad que marcará la política occidental en los próximos años. Las últimas elecciones presidenciales en este país han desencadenado una oleada de protestas masivas en las calles de Teherán. Unas manifestaciones que tiempo atrás fueron silenciadas por el régimen han logrado esta vez un gran revuelo gracias a Twitter y YouTube. Pero la disidencia iraní ha tardado años en lograr la complicidad de la comunidad internacional. En esta sobrecogedora historia, de un gran valor testimonial, Zarah Ghahramani nos cuenta la terrible experiencia en la cárcel de Evin, en las afueras de Teherán, donde fue encarcelada después de ser detenida por la policía secreta en unas protestas estudiantiles, en el año 2001.Durante treinta días, Zarah fue interrogada, maltratada e incluso amenazada con la violación. Al salir de la cárcel -en parte gracias a los contactos de su novio- Zarah no pudo regresar a la universidad y le fue prohibido cualquier activismo político. La autora ha contado con la colaboración del escritor australiano Robert Hillman para dejar constancia de una experiencia inenarrable. Ghahramani rememora su pasado familiar, describe su educación liberal y el clima político de Irán durante y después de la guerra con Iraq, enfatizando los valores persas (más que árabes) de la sociedad iraní. 


 "LO SAGRADO Y LO PROFANO" de Mircea Eliade

Editorial: Austral
Número de páginas: 192
 
 El más famoso de los historiadores de las religiones, Mircea Eliade, examina en este libro el problema de la actualidad de lo religioso en el mundo de hoy. Y para ello se remonta a la existencia sacralizada del hombre primitivo y tradicional, ofreciéndonos un resumen de los estudios que él mismo ha realizado sobre estos fenómenos: el espacio y el tiempo sagrados, los mitos, la religión cósmica... ¿Es la religiosidad una estructura última de la conciencia que no depende de las innumerables y efímeras oposiciones entre «sagrado» y «profano»? ¿En qué medida una existencia radicalmente secularizada, sin Dios ni dioses, puede constituir el punto de partida de un nuevo tipo de «religión»? El autor subraya, sobre todo, el empobrecimiento que ha traído consigo la secularización del comportamiento religioso. Y su libro, por tanto, acaba siendo tanto una introducción general a la historia de las religiones como una descripción de las modalidades de lo sagrado y de la situación del hombre en un mundo cargado de valores religiosos.