martes, 17 de mayo de 2016

"A Berenguela" de Manuel María

Ola outra vez, agora achego a pequena e preciosa obra de teatro de Manuel María "A Berenguela" adaptada coa música de Nani Garcia formando unha interesante opereta onde os clarinetes e os seus sons farán pasar uns intres moi divertidos os máis pequenos da casa.

Manuel María fixo no seu momento esta pequena obra de teatro cuio título orixinal é "Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo chamada Berenguela". Escribiu esta obra para un grupo de teatro de Monforte de Lemos formada por cativos e cativas.

Aqui temos un libro-disco que fará a lectura moito máis orixinal e entretida, xa que a música irá dándolle intensidade os momentos máis importantes da obra, dará o ton misterioso ou o armonizará ó momento feliz da obra, e fará que os pequenos comprendan a mensaxe que Manuel María lles quere dar a coñecer. 

Tralas aventuras da pequeña espiña de toxo Berenguela e a súa confrontación coa folla de carballo, os nenos descubrirán que as sociedades non sempre son acolledoras e xustas cos séus cidadáns e que as veces onde crés que atopas a persoas que te protexerán e darán xustiza, atopas outra cousa ben distinta, inxustiza, abuso de poder, imposicións, privacións de liberdade inxustas, impostos abusivos e medo son algúns dos ingredientes que unha sociedade oscura pode ofrecer os cidadáns. Lugares onde os poderosos pisan os máis débiles das súas sociedades e onde o máis mínimo acto de critica ante as súas inxustas actuacións costará moi caro aqueles que loitan pola libertade dos pobos. Non sempre é así afortunadamente, pero é bo que os máis pequenos sepan o que se poden atopar nas súas cidades ou pobos, nas súas sociedades. E tamén é importante ensinarlles que hai que loitar contra eses abusos e inxustizas. 

Toda esta crítica social, está feita cun linguaxe adaptado en todo momento a comprensión dos máis pequenos, que lograrán asimilar a súa mensaxe sen que lles resulte agresiva, máis ben todo o contrario, comprenderán a perfección que os poderosos fan parecer doces follas de carballo a todos aqueles que lles apoian máis ante os ollos da sociedade farán que os humildes que protestan contra as inxustizas son coma espiñas afiladas de toxo. Toda una crítica social que xoves e maiores deberían de ler si ou si e , a verdade, unha crítica social dun tema moi actual hoxe en día e que traerá importantes reflexións ós lectores.

O comenzo da obra atoparedes un Limiar no que explican a orixe desta obra de teatro e tamén narran de onde partiu a idea  de facer esta pequena e orixinal Opereta. As ilustracións da obra, ben bonitas por certo, corren da man de Miguelanxo Prado e deixarán os nenos pegados o libro ante a diversidade de dibuxos e cores ben bonitas.

Nove cadros de aventuras, dibuxos, sons a cargo do Cuarteto Xerión e cores que farán maravillas nos vosos fillos e fillas, aprenderán máis dos mundos que os rodean e disfrutarán escoitando a voz de María Inés Cuadrado nun conto maravilloso, un clásico da nosa literatura galega e dun autor prolífico como foi Manuel Maria. Con sinceridade teño que dicir que é un libro dos que máis me gustaron ata o momento da Editorial Galaxia, unha xoia que todos deberíades ensinar ou agasallar os máis xoves das vosas casas¡¡ Un libro para ter na túa biblioteca para sempre¡¡ Un luxo de lectura¡¡ Grazas por este pedazo agasallo¡¡¡¡



"Manuel María. Antoloxía poética" de Darío Xohán Cabana e Amelia Outeiro Portela

Aquí sigo no Día das Letras Galegas, e amoso esta vez outro libro "Manuel María. Antoloxía poética" de Darío Xohán Cabana e Amelia Outeiro Portela, unha publicación da Editorial Galaxia para lembrar a obra do autor ó que este ano adica o Día das Letras Galegas que hoxe celebramos.

Darío Xohán e Amelia Outeiro fan unha viaxe entre as letras e os pensamentos de Manuel María para amosarnos a evolución e os cambios que a súa obra tivo co paso do tempo. Para montar este libro, fan primeiro un percorrido pola vida e obra do autor, e na primeira parte do libro presentan unha biografía e unha moi util explicación da obra de Manuel María, as súas influéncias políticas e literarias e o seu devagar pola vida e o amor.  

Na segunda parte do libro, acharedes o que é a antoloxía propiamente dita, unha escolma escollida por Dario e Amelia no que eles pensan que son os poemas máis representativos de Manuel María e de cada unha das fases nas que se pode dividir a súa obra. Neste caso non atopardes poemas da liña localista do autor nin dos seus libros infantís, máis ainda así seredes quen de entender e apreciar os cambios que a poesía de Manuel María foron sufrindo co paso do tempo.

Pola miña parte fun lendo a biografía e a antoloxía ao mesmo tempo, así fun quen de comprender a evolución e os cambios da súa poesía, a creación dun xove Manuel María no que escribe a súa primeira poesía na que se reflexan as súas inquedanzas e se ve claramente esa rebeldia ante o que lle está a suceder na súa vida persoal, ata a poesía feita na madurez da sua existencia onde xa se amosa coma un home comprometido co seu pobo e a súa lingua e non ten reparos en amosar o seu inconformismo co que está a suceder no seu país. Persoalmente gústame máis a etapa da súa madurez onde a poesía é máis reivindicativa e para min a súa linguaxe resulta máis doada de comprender.

Aquí tedes unha antoloxía pensada para todos os que atopades a Manuel María e a súa poesía por primeira vez na vosa vida, e será moi útil e clarificadora, mais tamén é un libro para os que xa coñecedes a este marabilloso poeta e vos resultará unha viaxe agradable para rememorar o xa lido e disfrutar de novo das palabras dun autor que non deixa indiferente a ninguén coa súa obra. 

Penso eu que temos nas nosas máns un moi bo libro para agasallar a quenes aman a poesía, a quenes aman o noso idioma e ó noso pobo, un gran achado¡¡

Día das Letras Galegas:"Labrego con algo de poeta" de Mercedes Queixas Zas

"Eu son Manuel María,
labrego con algo de poeta.
Por eso gardo as albas
no fondo dos meus ollos
e ando de vagar o meu camiño, 
e pídolle ás cousas a súa tenrura
e aos homes pídolles verdade."

Hoxe, Día das Letras Galegas achego aquí unha recensión do libro "Labrego con algo de poeta. Biografía de Manuel María" de Mercedes Queixas Zas que publicou a Editorial Galaxia recentemente. Atopamos nesta ocasión unha biografía moi interesante sobre un dos escritores máis prolíficos da literatura galega de todos os tempos, Manuel María.

Moitos pensarán que ler biografias non ten nada de interesante, saber a vida dun famoso escritor non aporta nada dirán moitos, coñecer a vida dunha persoa a quen as cousas lle foron ben dadas na súa estancia na terra, non é así de simple. Moitas veces os itinerarios vitais dos personaxes das biografías foron ben porque naceron nun berce rico e o destino púxolles as cousas fáciles, pero a outros deses persoaxes as a vida estivo chea de atrancos, e os éxitos das súas existencias os conseguiron a forza de loitar contra todos e todo para poder medrar e batallaron polos seus ideáis ata acadálos. 

Penso que neste caso atopamos cun deses persoaxes loitadores e humildes que lograron deixar a súa pegada na terra e que foron e son exemplo de loita e tesón.Pero tamén hai que pensar que Manuel María, non loitou por ter éxitos persoais que lle fixeran medrar na vida, temos que pensar que este Señor loitou polos seus ideais, polos ideais de todo un pobo, o galego, e pola defensa do seu idioma e a súa cultura. Loitou para conseguir que os galegos de hoxe poideramos usar a nosa lingua, poideramos seguir escribindo os nosos sentimentos coas palabras que mellor nos saen la alma e que mellor falan de nós: o galego.

Facer unha recopilación de toda a información dunha persoa ten que ser un traballo moi laborioso, a súa vida persoal e a súa vida profesional, ambas son indispensables para coñecer quen era o home do que se está a falar. Supoño eu que a intención da autora desta biografía foi a de amosar ó público a repercusión de Manuel María para a lingua galega e a cultura galega.  Para conseguilo, hai que aportar algo máis a súa biografia, algo que diferencie o seu libro dos demáis e fagan que a narración da súa vida sexa interesante e adictiva. Mercedes Queixas logra facer un traballo brillante ao insertar ao longo de todo o libro non só opinións de Manuel María senón tamén retazos da súa obra onde se pode apreciar os sentimentos de Manuel María. Así veremos cales son os propósitos que Manuel María tivo en cada unha das súas etapas, as súas preocupacións e as súas influencias literarias e, as veces, teredes a sensación de que é o propio Manuel María quen as está a relatar. Mais tamén aporta  Mercedes Queixa na súa obra a demostración de que Manuel María foi tremendamente apreciado e recoñecido en toda Galicia pero tamén noutras partes do mundo, moitas foron as persoas e institucións que recoñeceron e apoiaron a este insigne autor na súa loita a favor das letras galegas e da nosa cultura. A autora da obra aporta aquí esa información a través de persoas que viviron con Manuel María, a nivel persoal e profesional que coñeceron a relevancia e que viviron con él esa parte da historia.

A min persoalmente resultoume unha obra moi útil para comprender a evolución e importancia de Manuel María, lin o libro o mesmo tempo que a súa antoloxía poética ("Manuel María. Antoloxía poética" de Dario Xohán Cabana e Amelia Outeiro Portela) e coas referencias desta obra de Mercedes Queixa, comprendín a perfección cómo e qué influenciaba a Manuel María en cada momento da súa obra poética, e fun capaz de ver os cambios na creación da súa obra gracias a esta biografía.

É esta unha biografía escrita pola man dunha persoa que coñece ben a obra do autor, que sabe da súa importancia para Galicia e os galegos, e que non pode evitar amosar admiración polo escritor e a súa obra. Lamentablemente para todos ésta é unha desas biografías que rematan coa morte do persoaxe, pero Mercedes, fainos comprender a todos que Manuel María non desaparece coa súa morte, senón todo o contrario, permanece no recordo e no corazón dos galegos, porque grazas ó seu traballo e o seu tesón hoxe o galego é un idioma utilizado por máis persoas e a cultura galega goza dunha excelente saúde gracias o traballo de xente como Manuel María que loitou para que o galego non caera no olvido, e que loitou contra todos aqueles que quixeron pasar por encima da lingua galega, dos galegos, e de Galicia e a nosa cultura.

De novo hoxe disfrutamos doutra xornada máis celebrando o noso idioma, a nosa literatura e os nosos autores e temos outros 365 días máis para coñecer a importancia e a obra dun autor como Manuel María e para comprender e coñecer un pouco máis dunha etapa da nosa historia e de profundizar máis na evolución da loita e defensa do galego o longo do tempo. Un traballo excelente de Mercedes Queixas e da Editorial Galaxia¡¡

lunes, 16 de mayo de 2016

Fragmento de "Manuel María.Antoloxía poética" de Darío Xohán Cabana e Amelia Outeiro Portela

ACUSO A CLASE MEDIA

Acuso a clase media -grandes e pequenos
    burgueses-
porque eles foron e son os que traicionan
o esprito sinxelo, enxebre e antergo de Galicia.
Pertenzo ó pobo e falo no seu nome.
Falo en nome dos mariñeiros, dos labregos,
dos ferreiros, dos criados de servir,
dos zoqueiros, dos muiñeiros e arrieiros;
dos humildes carpinteiros de ribeira;
dos alugados que iban a Castela;
dos caseiros que non teñen terra de seu;
dos que se ven obrigados a emigrar;
dos probes de esprito e dos probes de pedir;
do coitado xornaleiro que de sol a sol
aínda anda virando a terra co arado romano.
Falo en nome de todos aqueles que,
anque teñen razón, non llela dan.
Acuso a clase media de egoísmo,
de non ser solidaria co seu pobo,
de brutalidade e de ignorancia,
de lles bicar os pés ós poderosos,
de traficar coa fame e coa miseria,
de vivir na súa terra despreciándoa,
intentando borrar o seu idioma,
asasinando o seu ser diferenciado.
Acuso a clase media de servil,
de axionllarse diante dos que mandan,
traiconando os seus, a xente súa,
o pobo indefenso e aldraxado.
Acuso a clase media de imitar
as modas que impoñen en Madrid
e de pechar covardemente os ollos
ás realidades que teñen diante si.
Clase media, grandes e pequenos burgueses,
comerciantes enriquecidos co estraperlo,
viñateiros, aceiteiros, contratistas,
avogados sen lei e sen concencia,
propietarios de casas e de contas correntes,
burocratas que adulades o amo
e que esquencedes o pobo de que vides,
xentes que comerdiades coa emigración,
coa fame, coa inxustiza e coa miseria;
ladrós que percurades tíduos nobiliarios,
asasinos que mercades insulxencias e autos
derradeiros modelo que vos leven ó ceio,
no nome do pobo, eu vos acuso¡

                                                                          Remol.


viernes, 13 de mayo de 2016

Novidades da Editorial Galaxia

Ola a tod@s, aquí tedes as novidades que a Editorial Galaxia achega as nosas librarías e que estou segura será do agrado de moitos de vosotroutros/as.

"Raiolas de sol" do autor Antonio García Teijeiro, un libro onde atoparedes un conxunto dos novos relatos nos que atoparedes pequenas historias que abren pequenas fiestras a outras realidades que non pederedes nin imaxinar. Unha mestura de persoaxes, vellos músicos e mestres e poetas e mentes curiosas dispostas a deixar cambiar a vida para sempre por un verso, por un beixo, por un acorde. Unha das obras máis delicadas da produción, intensa e tamén chea de luz, de Antonio García Teijeiro.

 Eu non lin nada aínda deste autor así que animareime con estes pequenos relatos e logo xa se verá. Gustoume polo de pronto a súa portada, colorista e bucólica, así moi dos anos 60...





Outra das novidades que nos achega a Editorial Galaxia é "A garza insomne", un volume que reuno os relatos -finalistas e gañadores- do Certame de Narracións Breves Manuel Murguia entre os anos 2013 a 2015. o seu interior discorren paixóns e gozos dignos de ser descubertos: a brutalidade da guerra, a vaidade intelectua, o peso da culpa, a frustración amorosa, as profesións máis sanguinarias, a vinganza, a felicidade imposible, estraños crimes, difíciles decisións, o verdadeiro e o falso coñecemento, o costumismo máis rico e en xeral as enerxías telúricas que nos moven, inexorablemente, a continuar vivindo. Todo vaixo a imaxe dunha garza insomne...Un pequeno gran libro onde atoparedes autores coma Adolfo Caamaño, Pedro Larrañaga, Xosé Alfredo Naz Fernández, David Pérez Iglesias, Antonio Piñeiro, Juan Tallón, Antón Vázquez e Eduard Velasco.

Penso que promete ser un mar de boas historias, apuntado queda¡¡




 Engado outra obra máis da Editorial Galaxia, neste caso falaremos da obra de titulo "A boca do monte" da escritora Celia Díaz Núñez, neste libro cóntasenos a historia da existencia dos habitantes do Castro de Ares, estamos no século II, e a chegada dos romanos , ávidos de conseguir o ouro do rio Sil, vai alterar a vida deste pequeno pobo.

A construción do túnel de Montefurado condicionará as vidas de Navia e Tureno, de Caio e Cornelia, de Aldriz e de Moira...Todos terán que sobreporse ás circunstancias nuns tempos en que o amor, a cobiza e as ansias de poder eran as razóns que movían o mundo.

A seción Costa Oeste agocha esta novela histórica que promete unha lectura que atrapa.



Finalmente dende a sección Literaria da Editorial Galaxia sae este libro de título interesante "A fuga a Exipto" do escritor Bernardino Graña. O autor presenta unha novela histórica na que fai unha reinterpretación narrativa da vida de Xesús Cristo. Así, Bernardino aproveita os máis novidosos achados da investigación histórica para transmitir a quen le o acontecer da vida cotiá daqueles tempos. O autor presenta unha das etapas más enigmáticas do fundador do cristianismo.

O autor conta a orixe desta obra: "A fuga a Exipto en realidade empezou a concibirse en 2003, cando me deron o Premio Eixo Atlántico, e concibíaa como unha continuación dun capítulo final do Protoevanxeo do neto de Herodes, onde se di que a Santa Familia vai por uns cinco anos a Exipto escapando da furia de Herodes, rabioso por matar a Xesús, proclamado polos pastores como Rei de Israel" 

Bernardino Graña explica tamén a xenealosía dun dos episodios fundamentais de A fuga a Exipto, episodio que axudou ao autor a dar senso e cabo a historia da fuxida e a explicar a súa importancia para o cristianismo: "Segundo investigacións recentes, e segundo os coptos, a Santa Familia estivera na localidade de Maghagha, ao localizala, por fin puiden escribir o capítulo situado nesa localidade das beiras do río Nilo. Xesús (tal vez en Alexandría, a onde volveu) coñeceu xente da India de relixión hindú ou budista e de ai lle vén o de ofrecer a esquerda se che pegan na dereita e o de "ama o teu inimigo", actitude inconcibíbel no noso occidente.

domingo, 8 de mayo de 2016

"Adral" de Xosé Filgueira Valverde"

Hoxe falaréi dunha das achegas da Editorial Galaxia, unha obra do autor Xosé Filgueira Valverde, neste caso falaré do libro "Adral", unha compilación de artigos escritos polo autor dende 1979 ata o momento da súa morte. Publicáronse en distintos xornais e logo recopiláronse para formar a obra da que estamos a falar hoxe.

Neste libro non atoparedes outra cousa que non sexa Galicia e asemade tamén unha proba irrefutable da intención do seu autor de aprender máis e máis sobre a súa terra, e dar a coñecer as súas investigacións ó resto dos galegos para que non se esqueza a nosa cultura, e para que non se perdan as nosas tradicións.

Eu non coñezo moitos libros con esta mistura de témas tan variados, investigacións curiosas que nalgúns momentos fan que o lector quede abraiado, ou que na súa face aparezca unha sonrisa tristeira o pensar que moitas das cousas que conta Filgueira Valverde xa non se levan a cabo, ou se perderon, ou se fixeron eliminar...e só quedan documentos escritos que recollen eses símbolos ou festas e costumes, e as veces nin eso queda xa.

É un libro con relatos cortos, separados por temáticas que co seu título xa indican por onde van a ir mais ou menos as cousas, así "As verbas", "Os símbolos", "O rito e a cantiga", "Os oficios", "As artes" e "As letras" son as seccións nas que se divide o libro. Todos conforman un libro de lectura agradable polo ton desenfadado e informal que o autor escolle para dirixirse ó lector, así, ben parece que estéas a pasear con Filgueira Valverde pola beira do mar e o autor conta curiosidades da nosa lingua, empezando pola palabra "adro", a súa procedencia e os seus significados e seguindo por un mar de témas que non deixan indiferente a ninguén.  Persoalmente quédome neste libro coa parte de "o rito e a cantiga" no que fala e presenta explicacions sobre a orixe dos colores do traxe galego, por exemplo, ou onde conta que as mulleres  doutros tempos comían barro, si si...xerros, cuncas, púcaros eran mercados para comelos as mulleres , máis teredes que acercarvos o libro para saber porque o facían ; coñecereces que eran as Penlas de Redondela ou saberedes como inxeniaban algúns para saciar a fame do seu pobo ou máis información interesante do noso botafumeiro; de onde sae a idea de presentar mans e cabezas de cera ante os santos nas nosas romarías e moitas cousas moi interesantes que nalgúns casos deixaránvos pasmados. En todos os grupos nos que está dividida a obra atoparedes algo que os gustará.

A lectura deste libro non interferirá coa lectura doutros libros,  pois a temática e variada e nada ten que ver cunha novela, e será do gusto de todos aqueles que lles guste coñecer máis da nosa cultura, do uso das palabras, do orixe das mesmas, das nosas festas e costumes ou coñecer máis sobre persoas importantes na nosa cultura. Dende logo revela este libro o traballo importante de todos aqueles homes e mulleres que indagan nas entrañas da nosa cultura para intentar recuperar aquilo que era noso e que fixo dos galegos o que hoxe en día son. Penso que é unha boa forma de recordar, amosar e recolectar de maneira escrita o que fomos para que non se olvide e unha maneira moi boa de animar a que non se perdan estas tradicións, usos e costumes tan nosos que nos fan únicos.

Persoalmente gustoume moito o libro, e disfruto pensando que aínda me queda lectura pois a Editorial Galaxia  recopilou máis destes pequenos e interesantes fragmentos para compilalos noutros libros como son Segundo Adral e Terceiro Adral. Lectura recomendada si ou si¡¡

viernes, 22 de abril de 2016

"Almas de algodón" de Enric Lluch

De novo de volta, e nesta ocasión falando dun pequeno libro infantil de título "Almas de algodón" do escritor Enric Lluch

A Editorial Galaxia trae un libro para os pequenos cunha traduccion feita por María Dolores Villanueva Gesteira e tamén cunhas ilustracións de Pablo Oliveiro en branco e negro que farán a lectura moito más amena os mais pequenos da casa.

Nesta ocasión, teremos nas nosas mans un libro no que tocarán o téma da discapacidade intelectual, e o farán dunha maneira amena e cun vocabulario fácil de entender para os nenos. Coñeceredes ó pequeno Carlos, un neno con memoria pequena, pero un gran neno. Saberedes das súas dificultades para adaptarse as novas situacións, das complicacións que para él supoñen as pequenas cousas da vida e os problemas que pode ter para coñecer amigos dada a incapacidade que as veces ten a sociedade para aceptar as diferenzas que teñen os demáis e para entender o que é unha discapacidade intelectual e como tratar con as persoas que son así.  Tamén verán cómo nos colexios axudan e apoian ós nenos con diversidade intelectual, e como co apoio escolar, das familias e dos seus amigos, estes cativos intégranse dentro da nosa sociedade.

Este libro toca o téma dunha maneira delicada e fará ver ós vosos cativos que todos temos dificultades para facer ou aprender as cousas, non só as persoas con diversidade intelectual, e que con axuda uns dos outros sempre podemos sair adiante. Aceptar as diferencias dos demáis sempre é bo, enriquecedor xa que non só aprendes formas distintas de afrontar a vida, senón que aínda por riba coñeces xente maravillosa que enche a túa vida de ledicia.

De cara ó final do libro atoparedes un epílogo moi interesante onde con palabras fáciles, explícaselle ós nenos o que é unha discapacidade intelectual e cómo funciona a mente dunha persoa con este tipo de dificultades. Unha forma moi agradable para que os nenos acepten con normalidade este tipo de situacións e que aprendan a solventar os medos e inquietudes que atoparse con persoas con diversidade intelectual pódelles ocasionar.

Unha ferramenta fundamental para a integración é a educación, é vital ensinar as nosas sociedades a aceptar a todas as persoas "diferentes" por ter unha diversidade funcional ou intelectual, e a lectura deste tipo de libros fará que os nosos pequenos formen nun futuro próximo unha sociedade integradora, que apoie e axude a que estas persoas podan levar unha vida plena, é un traballo de todos. Eu non dubidaría un instante en poñer nas mans do meu fillo este libro, porque o fará pasar un agradable rato coa lectura e o fará crecer como persoa.

Enric Lluch

Enric Lluch, autor do libro "Almas de algodón", é un escritor que fundamentalmente publica en valenciano. Forma parte de importantes asociacións como o PEN Clube. Unha das cousas que fai continuamente é visitar as escolas para falar dos seus libros, comentándoos e aprendendo dos comentarios das lectoras e lectores. A súa obra está traducida, ademais de para o galego, para o eúscaro, castelán, inglés, francés, alemán, portugués, chinés, grego, polaco, xaponés e incluso par o sistema Braille.
Ten máis de cen obras publicadas, destacaremos unhas cuantas:

- Caperucita y el lobo bobo
- Siete cabras cabreadas
- Las increibles botas del gato
- Los músicos que braman
- El saxofonista de Hamelín
- Tres cerditos duros de roer
- Un quijote en bicicleta...

jueves, 21 de abril de 2016

Fragmento de "Almas de algodón" de Enric Llunch

"O mestre comeza a debuxar figuras no encerado. Cando acaba, pregunta a un neno da primeira fila como se chama a primeira figura que debuxou:
-Rectángulo- contesta o rapaz.
A continuación, sinala a segunda figura e pregunta coa súa voz forte:
-A ver, o novo, como se di esta?
Carlos sente un bum-bum no medio do peito. Centra a vista atentamente no debuxo e contesta cun fiíño de voz:
-É unha tenda de campaña...
Toda a clase escacha a rir. Ata o neno gordo da esquerda da palmadas sobre a mesa mentres ri con toda a forza.
Xaime manda calar o barullo e observa a Carlos como o faría un gabíán.
-Asi que unha tenda de campaña...-e engade-: Á hora do recreo espérasme, que teño que explicarche algo.
Un pouco despois soa o timbre. O mestre fai un sinal e todos saen da clase. O neno gordo, mentres pasa por diante de Carlos, rosma:
-Ti es parvo ou que?
A nena con pencas non dá un chío. Tan só pasa ao seu carón máis estirada ca unha palmeira."

lunes, 18 de abril de 2016

"Amor é unha palabra coma outra calquera" de Francisco Castro

"Amor é unha palabra coma outra calquera" é a derradeira novela de Francisco Castro, un libro publicado pola Editorial Galaxia da súa colección Literaria.

Francisco Castro amósase aquí coma un mentireiro porque él ben sabe que "Amor" non é unha palabra calquera, o sabe él e o saben os personaxes da súa excelente novela. É unha obra corta, unhas doucentas vinte follas, con capítulos de títulos moi orixináis non moi longos, máis o que si é, pódese dicir con tranquilidade, é unha novela diferente, adictiva, misteriosa. É unha novela que vos fará pensar e que os romperá un pouco os esquemas cando empecedes coa súa lectura.

Como ben sendo habitual en min, non falaréi do argumento da novela, para eso ides tela que ler, pero si vos diréi que é unha novela no que tal vez o importante é, non tanto o argumento en sí mesmo, senón o trasfondo da novela . Porque "Amor é unha palabra coma outra calquera" é unha novela de misterio con moito trasfondo.

Penso que desta vez, o autor, Francisco Castro toleou, si, si, toleou de todo!!. Penso que tivo unha idea xenial un día pola mañá cando espertou, correu a coller un lapiz e escupiu todo o que o seu maxin tiña que dicir nun papel...e saíu esto...unha obriña xenial¡¡ Francisco Castro tiña necesidade de contar...e escribiu, escribiu e escribiu e dunha maneira maxistral fixo unha novela onde os os diálogos e a narración mestúranse formando unha estructúra única, pero ainda que todo sexa de corrido, e o autor só toma folgos cando crea un novo capítulo, digo que sorprenderavos o ben que se pode ler e comprender a novela. Saberedes perfectamente cando fala o autor ou o narrador, cando un persoaxe ou simplemente cando tedes ante vos unha simple descripción. Acertaredes  coa tonalidade do diálogo e coa intención de cada unha das frases do libr. A min tróuxome a mente a un Saramago brillante no seu libro "Ensayo sobre la ceguera" onde utiliza o mesmo recurso que Francisco nesta súa nova novela. Estou segura que uns cantos deixaredes a novela en canto comprobedes o que vos digo...perderedes un bo rato de lectura xa volo digo agora.

O autor, déixa pasmados ós lectores ante a evolución dos acontecementos na novela, acontecementos que amarran ó lector á lectura , unha pola historia de misterio que desenrola, máis tamén polo análise que se vai facendo aos poucos por todo o libro, reflexións ben traídas que vos fará pensar moito sobre o amor, o téma principal, o Amor que todo o move neste mundo ainda que moitos non o queran ver. O libro é unha gran reflexión sobre o Amor e a vida, unha forma de constatar que neste mundo todo o que se fai e se desfai é por unha razón moi importante: o amor.

Pero eu engadiría máis, eu vexo nesta obra que é un libro sobre as mulleres, a súa evolución e o seu despertar ó longo do tempo. Os cambios de Carla nesta novela, amosan como a Muller evoluciona nas súas formas de pensar ao longo da historia, vai mudando o seu concepto do Amor, e se rebela ante unha sociedade machista que a quere someter e non a acepta tal cual ela é. Se libera pouco a pouco desas cadeas, e vai amosando cales son as súas necesidades e os seus desexos, demostrando que esa independencia e esa forma de ser e de ver a vida que teñen as mulleres enriquece á sociedade, abrindo novas vías de convivencia e crecimento da sociedade da que forma parte. Carla muda a súa forma de ver a vida e o amor, e se enfronta a un cambio radical na súa forma de vivir que lle amosa a realidade que nunca quiso ver, porque ela seguía un codigo de conducta que a sociedade lle inculcara dende pequena , un código de conducta no que a muller o da todo para facer feliz a súa parella, deixando de lado as súas propias necesidades.

As mulleres abren os ollos ante o mundo, un mundo no que se prepara ós homes e ás mulleres a loitar, a estar preparados para enfrontarse a todo o que a vida te pon por diante...pero non a loitar cos sentimentos, coas emocións. A sociedade actual non ten manual de instruccións para solventar os problemas derivados das emocions cambiantes e os sentimentos do resto de seres humanos e ante esa carencia as sociedades improvisan e baten con violencia ata atopar a solución correcta.

A través de Carla e a súa conducta, veremos tamén a  importancia de quererse a un mesmo para logo querer ben os que teñes o teu redor, a famosa autoestima , que fai maravillas pois permite ver cando se os que teñes cerca te manipulan, te pisan ou te maltratan psicolóxicamente; unha autoestima que permite distinguir tamén  a aqueles que te queren ben. En fin, penso que o persoaxe de Carla da para moito que falar e para moito que pensar, e xa non vos digo máis...porque logo temos a César...e Xabier..en fin...un trio que reflexa distintas formas de amar e de entender o amor que dará que falar.

Son moitos os interrogantes que trae o libro sobre o amor, que buscamos na parella? por qué sentimos dunha maneira cunha persoa e con outras doutra? e tan malo o sexo sin amor? cómo podes saber se o que sinte o outro é amor realmente, ou apego, ou simplemente atracción sexual?cal é o mellor xeito de vivir en parella? dous que se queren poden non querer estar sempre xuntos?.ata que punto é lícito deixar que o outro/a renuncie as súas cousas para que a súa parella consiga os teus ideáis?.. que queren os homes das mulleres e viceversa?...moitas moitas preguntas. 

Pero tamén resaltaría do libro ese mensaxe que manda de Carpe Diem, de aproveita o que tes aquí e agora porque o pasado xa pasou e o futuro e incerto...e perdemos moitas cousas bonitas e boas que tal vez logo non podamos levar a cabo, perdemos amistades, experiencias, cousas que aprender, cousas sinxelas que vamos deixando a un lado e que logo non podemos levar a cabo porque neste mundo temos o tempo contado, nos guste ou non.

Penso que é unha novela desas que cada vez que a lees atopas un novo matiz, unha nova reflexión que en lecturas anteriores habías pasado por alto, un libro entretenido e profundo que amosa claramente que Amor, non é unha palabra calquera. Para min unha novola excelente que recomendo ler a tod@s¡¡¡¡ Francisco, parabéns por esta nova novela túa, non deixa indiferente, fai pasar un rato agradable e da moito moito que pensar ata a derradeira das súas follas. Agora só queda unha pregunta que facer...Francisco...para cando unha nova novela?¡¡