sábado, 14 de enero de 2017

"O viaxeiro radical" de Xerardo Quintiá

 O libro "O viaxeiro radical", de Xerardo Quintiá, é unha pequena novela na que se relatan parte dos momentos da vida dun persoaxe que elexiu vivir na nosa costa galega dunha maneira diferente.  Pola súa forma de vivir e pensar foi criticado, máis tamén foi amado por aqueles que o coñeceron ben.

O viaxeiro radical, existiu na realidade e creo que non hai nin un só galego en toda a nosa terra que non soupera del, unos tratábano de tolo, outros admiraban a súa obra, e a moitos coma a min nos resultaba indiferente ainda que un pouco de curiosidade si que nos movia cando de él se falaba nos medios de comunicación, curiosidade por saber qué era o que movía a este home a ter ese comportamento e a facer as cousas extrañas (extrañas para min, claro) que facía.

Traio esta obra da Editorial Galaxia ata as vosas mans porque aquí, con este libro, saberedes da vida deste home, o porqué do seu comportamento, e aprenderedes que, o que é diferente, non ten por qué ser malo máis ben todo o contrario, as veces o diferente aporta cousas boas as nosas vidas.
 Aprenderedes máis sobre a sociedade e o seu comportamento hacia todo o que é distinto, uns juzgan ó distinto como equivocado, outros juzgan á diversidade como algo positivo e enriquecedor, outros respetan ainda que non comprendan, e outros atacan todo o que para eles é diferente e supón un cambio. 
Máis ademáis de ver un comportamento das nosas sociedades frente o dispar, veredes tamén a loita interna que todos temos por coñecer cal é o sentido da nosa vida, unha loita para coñecer as nosas necesidades e levalas a cabo, cómo inflúen nas nosas vidas todos aqueles que viven con nós e nos rodean e cómo unha decisión allea pode influir e cambiar o noso destino e a nosa visión da vida. Todo esto o veredes a través da vida e decisións deste home misterioso para moitos, Manfred Gnädinger, aquel alemán que chcgou a Camelle fai moitos anos despóis de percorrer media Europa buscando o sentido da súa vida.
Desfrutaredes dunha lectura agradable, adictiva polas reflexións que leva engadidas a lectura e polas aventuras e desventuras de Man, ó que terminaredes por coller cariño e ó que,  finalmente, terminaredes por respectar e comprender. Estou segura de que gustaredes moito desta lectura de Xerardo Quintiá.

Xerardo Quintiá

Xerardo Quintiá (Friol, 1970), poeta e narrador, publicou os seus primeiros traballos no suplemento cultural "Táboa Redonda" de El Progreso e colaborou despois en revistas como Dorna e Xistral.
 En 1997 sae do prelo o seu primeiro libro, Finísimo po nas ás; posteriormente, publica os libros de relatos Unha soa man e outros intres (1999) e Un rabaño de ovellas brancas (2001). No ano 2009 publica o libro Ke-Tumba Ke-Tamba. De 2002 é O libro dos aparecidos e, de 2012, Hotel Cidade Sur, tamén dedicados á narrativa curta. 
Como poeta é autor de Ailalalelo de auga (2001), Poesía en Ruta, Premio Fermín Bouza Brey en 2005, e Fornelos &Fornelos, primeira fundación, Premio Fiz Vergara Vilariño en 2011.

No ano 2015 publica o libro do que falamos neste blogue O viaxeiro radical

viernes, 13 de enero de 2017

Fragmento de "O viaxeiro radical" de Xerardo Quintiá

" En certo xeito, querido Manfred, a vida é así, e a todos nos pasa o mesmo. Quero dicir que, se o miras ben, a vida consiste niso, en carretar unha pedra costa arriba e cando chegas á cima e volves a vista, ves como todo se esmendrella e tes que empezar outra vez. Quizabes a felicidade, se é que a hai, estea en non pensar moito, ou en disimular cun mesmo e convencerse de que cada vez a pedra é unha pedra distinta, e tamén o monte, e tamén a cima. Así, polo menos, o esfrozo non é tan absurdo. Non cho parece? Nunha das túas cartas dicíasme que eu era un home práctico e que todo o que facía se cimentaba en algo real e tanxibel. É certo. Sempre me fiei máis daquilo que vexo e toco que de calquera outra cousa: o meu son os parafusos e a graxa e os motores, aí son feliz; pero malia o meu apego á realidade vexo claramente esa aura que sempre te envurullou e amólame que a xente che faga dano.
Como che dicía ao primeiro, tes que ser forte. Non queda outra. E se che esmendrellaron o que construíras, volve construílo outra vez, pero agora, de ser posible, faino aínda máis grande e máis fermoso. Que o vexan ben. Que todos o vexan ben. Non lembras cando me falabas de Van Gogh e me dicías que as pasara louras toda a vida? Pero malia a adversidade endexamais se veu abaixo, endesamais renunciou a facer o que de verdade lle gustaba. Ti tampouco o fagas, tampouco te veñas abaixo. Se cadra, cando eramos novos, non entendía esa teima túa de andar coa cabeza nos biosbardos. Se cadra daquela pensaba un chisco como pai, e o de que te fixeses artista parecíame unha trapallada coma outra calquera, pero agora entendo -querido irmán- que se algunha posibilidade temos de ser moderadamente felices, esta radica en que polo menos poidamos escoller nós mesmos a pedra que nos corresponda subir.
Sempre teu, teu irmán que non te esquece. "

*Para Vicky*

miércoles, 14 de septiembre de 2016

Fragmento de "Coma unha áncora" de Iria Collazo López

" O pesadelo comenzara había anos, lonxe da terra, e sempre se vía a si mesma como unha bolboreta presa dunha enorme arañeira en que un becho xigante a vixiaba con ollos de ollomol podre agardando dar boa conta das súas vísceras.

Pero neste terrible día de novembro non foran os pesadelos os que a espertaran. O mal fado quixo que o día de alegría na bisbarra as campás da igrexa esgazasen o silencio á mañá cedo, e non anunciando a festa, senón a desgraza máis absoluta.

María non conseguira pegar ollo desde a visita da Cegha. Ignoraba de que cova falaba e por que dicía que ía estar alí con Manuel. Puido pensar que tan só era unha tolemia, unha maldade de Amalia, ou mesmo un estraño xogo, pero soubo que era certo cando caeu no pozo branco dos seus ollos. Ollos brancos coma a neve que caera estes días e que xeara os tellados das casiñas das que saía agora a xente atemorizada, alertada polas badaladas incesantes que ventaban a desgraza e que a ela xa non a sorprenderan.

Miraba desde a ventá como corría a xente cara á igrexa, albiscando todo a través do bafo que cubría os cristais pola diferenza de temperatura co exterior. Como formigas corrían todos, prestos a axudárense uns aos outros, igual que sempre fixeran. Coa solidariedade propia das pequeñas comunidades, dos amigos, das familias. Pero María ficara estremecida diante da fiestra, pensando nas palabras enigmáticas de Cegha, incapaz de enfrontarse á terrible traxedia que ía chamar á súa porta. A ladaíña quedáralle gravada na memoria e repetíaa obsesivamente sen se decatar, coma unha canción de mal agoiro: Manuel está na cova e esta noite irei onda él. A anguria fixéraa vomitar innumerables veces nun caldeiro que puxera ao pé da cama. Esa noite non sabía que era o que podía facer: quedara paralizada coma un coello diante dunha forte luz."

"Coma unha áncora" de Iria Collazo López

Outra nova lectura de título "Coma unha áncora" da escritora Iria Collazo López, e que ven da man da Editorial Galaxia que a inclue na súa colección Costa Oeste.


Titulo: "Coma unha áncora"
Autora: Iria Collazo López
Editorial: Galaxia
Colección: Costa Oeste
ISBN: 978-84-9865-611-4
NºPáxinas: 128
Rústica
1ª Edición
PVP: 11,10€






Máxica e simbólica lectura a deste libro escrito por Iria Collazo, na que se amosan as influencias na vida da escritora e reflexa os seus intereses e os seus valores na vida. Na dedicatoria do libro, a autora xa fala do porqué deste libro, dos seus recordos do pasado, aquel naufraxio do Ave del Mar, dos difíciles tempos da posguerra, daquelas persecucións, daquelas execucións, daqueles medos que sufriron na súa familia. Dende esta dedicatoria sacamos a conclusión de que o que aquí se narra está baseado en cousas que pasaron realmente.

"Coma unha áncora" é o título desta obra, un título que trae a mente o mundo mariñeiro, a base desta novela, pois toda a acción desenrólase nunha vila mariñeira. Así reflexionamos sobre o mundo dos mariñeiros, aqueles que van pescar arriscando as súas vidas, sen saber se volverán a casa tralo traballo. Pero eu penso que este título tamén é un reflexo do que é María (unha das personaxes principais do libro) nesta obra. María é coma esa áncora que mantén fixo o barco nun punto determinado. E María é unha áncora que se mantén fixa no terreo da "esperanza", esperanza de que o seu marido está vivo, de que a súa familia poderá seguir unida e vivirán un futuro mellor. María é a áncora que mantén a Manuel no terreo da esperanza de que poderá sobrevivir para volver coa sua amiga e muller María.

O punto de partida da novela, é un naufraxio nas costas galegas, unha tráxica situación que calquera poboación costeira do mundo coñece ben, e que produce neses pobos circunstancias dificiles de superar. Toda unha reflexión sobre as consecuencias que un naufraxio trae na vida dunha familia,  a incertidume da desaparición dun corpo na auga, e as consecuencias cando ese corpo non volve a aparecer, a capacidade que ten o ser humano de recuperarse ante esas desgracias e seguir adiante coa vida. A segunda trama do mesmo é a situación familiar da Cegha, unha situación terrible a través da que  se quere denunciar as inxustizas levadas a cabo na época da posguerra en Galicia, onde familias foron destrozadas polo odio e as vinganzas. As dúas trámas relaciónanse unha coa outra polo simple feito de que os persoaxes que as protagonizan viven no mesmo pobo, e ambas familias vincúlanse por unha misteriosa relación que non vou contar aqui.

Ambas historias, a da desaparición do mariñeiro e os sentimentos de María e de Manuel, así como a vida pasada da Cegha, son historias duras, pero son contadas dunha maneira que non deixas de ler en todo momento, sintéste atrapada polo misterio e o ambiente casi nebuloso que a autora desenrola coa súa escritura.

A historia está contada en terceira persoa, por un narrador que o sabe absolutamente todo, coñece os persoaxes, os seus orixes, as súas vidas, as súas formas de pensar e sentir. Este narrador, vai xogando co lector, vai deixando pistas e misterios o longo da novela, facendo que o lector quera saber máis. Así, vai contando o que lle vai pasando a cada persoaxe de maneira alterna, en pequenos capítulos de títulos cortos, facendo saltos no tempo cando é necesario para que se comprenda ben o porqué de cada situación. O resultado é unha historia moi ben contada, misteriosa, casi onírica diría eu, na que fai dudar o lector por momentos se o que lee é certo ou non, se ese ou aquel persoaxe está vivo ou morto.

Este narrador da historia ten un lapiz máxico, escribe con maestría, e con habelencia fai descripcións moi detalladas permitindo crear as imaxes do paisaxe e dos persoaxes na túa imaxinación e fai que sintas o que cada persoaxe percibe no seu corpo en cada momento, e tes as súas dúbidas o mesmo que eles as teñen. 

Penso que namorei da forma de escribir de Iria Collazo, estou segura de que se volve a escribir de novo outra novela repetirei de novo con ela, porque da súa escritura sae maxia e misterio e consigue atrapar e entreter o lector. Encantoume ler este libro.

Leédeo, é curta, intensa, misteriosa, máxica lectura que deixará unha boa sensación en vosoutros. Animádevos coa súa lectura porque sorprenderá¡¡

Iria Collazo López

Iria Collazo López naceu en Barro (Pontevedra, 1981) pero leva no Morrazo desde os sete anos. As historias que lle contaron, que vive e respira nestes fous lugars impregnan boa parte do que escribe.

Estudou Filoloxía Galega na Universidade de Vigo e titulouse co Premio Extraordinario Fin de Carreira. Ao ano seguinte aprobou as oposicións ao Ensino Secundario e hoxe exerce como profesora de Lingua e Literatura Galega no IES As Barxas, de Moaña.

 Coma unha áncora é a súa primeira obra literaria publicada, e tamén a primeira que se atreveu a escribir.

lunes, 25 de julio de 2016

"Peixes e mariscos. As receitas de Benigno Campos" de Benigno Campos

Novo libro de Benigno Campos de título "Peixes e mariscos. As receitas de Benigno Campos" que a Editorial Galaxia inclúe neste caso no seu apartado de Cociña. Un libro de 168 páxinas que agocha un total de unhas perfectas 150 receitas de peixe e mariscos moi apetitosas, todo hai que dicilo.

150 receitas das que, tras comparar este libro co seu libro "A cociña de Larpeiros. 150 receitas de Benigno Campos", vemos que nesta ocasión na súa labor de investigación o Señor Campos atopou unhas 89 receitas novas (non comparéi con todos os seus libros) e algo así como unhas 70 das súas recetas xa apareceron en libros anteriores. Por suposto, estou a falar soamente de receitas peixes, mariscos e empanadas.

Receitas explicadas con sinxeleza nas que acompaña unha suxerencia dun viño co que refrescar as gorxas no xantar das mesmas. 

O libro divídese en tres partes, unha maravillosa de Empanadas, onde todas son receitas novas menos unha desas empanadas que xa aparece noutros dos seus libros, en total doce empanadas douradiñas e ben olorosas (digo eu, que só vendo as imaxes xa as podo ulir). Estas empanadas recheas dos compangos máis variados e sabedeiros de peixes  e mariscos, feitas con tres masas diferentes, algunhas feitas coa masa clásica de pan, outra con fariña de millo, centeo e trigo, e noutras receitas as fai con masa de viño. Ribeiros brancos e albariños farán as delicias daqueles comensais que decidan tomar algunha destas ricas empanadas.

Unha sección de Mariscos, onde atoparedes receitas cocidas e listas para comer e outras receitas máis elaboradas. Os mariscos...variados, apetitosos...mmmm, todos acompañados de viños brancos, albariños, do Rosal.

A derradeira sección e máis extensa e a de Peixes, con 115 receitas de peixes moi variados como o ollomol, a pescada, a troita, sardiñas, sanmartiños e moitos máis, acompañados de unha gran variedade de ingredientes de gran calidade e por suposto sempre procurando que sexan sempre productos da nosa terra.

Que máis os podo dicir deste libro...eu como cociñeira que son xa probéi alguhas destas recetas, xa que teño un libro anterior de Benigno Campos e podo dicir que son exquisitas e ben feitas, o bacallao esmiuzado, o peixe sapo ao meu seito, evidentemente o polbo a feira, as ameixas con fabas,  Das receitas novas..moitas gañas desas empanadas, dese bonito en rolo, dun bacallau confitado con fabas ou desas luras recheas de gulas e langostinos entre outras. Sorprendeume atoparme un txangurro e un linguado meuniére por non ser unhas recetas típicas galegas, pero que xa se convertiron nun clásico nas nosas terras. Ahhh si, outra cousa...aiiii esas fotos¡¡¡¡¡¡¡ Complemento perfecto do libro, as fotos, a todo color, cunha presentación perfecta, pena non poder meter o dedo nas cazolas para degustar eses sabores auténticos da nosa terra¡¡

Un exemplar que gustará a todos aqueles que queran cociñar os nosos productos e as nosas receitas, no que atoparedes 89 receitas novas, recollidas como di Benigno tras falar con familias mariñeiras que lle aportaron consellos para cociñar os nosos productos da maneira máis axeitada, de tal maneira que se poda sacar o mellor da nosa gastronomía galega e o mesmo tempo recordar e recuperar os antigos usos e costumes que se van perdendo.

Un bo agasallo, útil, saboroso (ainda que o libro non é de comer¡¡), con receitas galegas para xente que xa se move ben pola cociña, iso si, mais tamén con receitas fáciles que poden facer eses que se arriman por primeira vez ós fogóns. 

Benigno Campos

Benigno Campos, naceu en Chapela, e traballou nunha empresa da construcción naval, mais tras ser prexubilado descubriu que a cociña era unha das súas paixóns, así que meteuse na cociña ata tal punto que rematou participando nun programa na Televisión de Galicia sobrecociña galega.

Co nome de Larpeiros, o programa convertiuse nun éxito de pantalla, o que levou a Benigno a publicar as receitas do programa nunha serie de libros, acollidos tamén con moito éxito entre os lectores e cociñeiros.

Os seus libros....

- A cociña de Benigno Campos

martes, 21 de junio de 2016

"Teatro de Guiñol" de Pirilampo

Aquí temos de novo un pequeno gran libro-disco "Teatro de Guiñol" de Pirilampo, unha publicación da Editorial Galaxia que conta coa colaboración de Sonárbore e de o artísta gráfico Iván R.

Xuntos fan unha obra moi marchosa e moi actual onde os máis beneficiados sen dúbida serán os máis pequenos das vosas casas. Con maestría todos levan ata as mans dos nenos uns poemas dun autor do que este ano se está a falar moito: Manuel María. Poderíamos dicir que son poemas vellos para rapaces novos, si, sería unha boa maneira de describir este pequeno libro. Os poemas son unha escolma recollida de tres poemarios de Manuel María: "As rúas do vento ceibe", "Os soños na Gaiola" e "Terra Cha".

Os rapaces así, nesta obra verán como "O vento" que ven do mar, empurra a "O galo" fachendoso que descubre "A natureza" a que hai que coidar. Polo camiño atopará un "Teatro de guiñol", con moitos bonecos onde se poden inventar moitas historias. Un teatro de guiñol onde "A fala" ben pode ser o galego, a nosa lingua, a que non debemos renunciar porque é unha chave que abre o mundo. Os pobos, cubriranse con "Neve" que o deixa todo frío e branco, e que fará que as nais queran facer "O bolo" de pantrigo para comer ben quentiño con chourizo, e trala merenda, os nenos subirán "O meu cuarto", o seu mundo pequeniño, onde os rapaces pensarán nas "Anduriñas", que andan de aquí para acolá, e coa súa imaxinación farán unha "Biografía da muñeira" para entregarlle a mestra.

Se a estes once poemas lles engades a música amena e divertida, unhas ilustracións magnéticas e coloristas que non podes deixar de mirar, teredes nas vosas mans un agasallo que fará que os nenos se entretengan e aprendan ademáis de disfrutar da boa música. Unha libro que fará voar a imaxinación dos vosos nenas e nenos. En resumidas contas, un libro de luxo para pasar unha tarde de luxo cos máis pequenos da casa. Unha pequena obra de arte que hai que ter.

Pirilampo

PIRILAMPO son: Xose Lois (Voz), Gala (Acordeón), Cristina (Frauta), Álex (Percusión Tradicional), Sergio (Guitarra), Antía ( Percusión) e tamén... Andrea (Voz), Arturo (Percusión), Tito (Baixo) e Erea ( Gaita). Nace no ano 2010 como continuidade de Fol do Vento e ten editados varios cedés pensados para a rapazada. Fai música infantil e en galego. Teñen actuado en todo sitio de lugares: centros educativos, asociacións culturais, prazas públicas…Nesta ocasión sorprenden coa súa participación na creación do libro-disco "Teatro de Guiñol" xunto coa Editorial Galaxia e a Iván R o ilustrador do libro.