lunes, 29 de junio de 2015

Novidades Editorial Galaxia

Ola a tod@s,

Tedes aquí novidades interesantes do que o panorama da literatura galega nos deixa entre as novas achegas que aparecen no mercado a través da Editorial Galaxia, vai unha para coñecer vida e obra dalguén que moitos descoñecemos, outra para os pequenos da casa...e polo que eu vin para os que xa non somos tan pequenos tamén  e finalmente unha obra dunha nova escritora do panorama galego que fai o seu debut cunha obra que promete.. eu xa os teño no baúl das palabras.

"Barthes filósofo" de Luis G. Soto

Autor: Luis G. Soto
Editorial: Galaxia 2015
144 páxinas
ISBN: 978-84-9865-608-4
P.V.P: 14,40 € IVE incluído






Gañadora do Premio Ramón Piñeiro 2014, que organizan conxuntamente a Secretaría Xeral de Política Lingüística da sunta de Galicia e Editorial Galaxia coa colaboración de Gas Natural Fenosa e o Centro Ramón Piñeiro.

O xurado valorou especialmente que o ensaio premiado faga unha interpretación, desde Galicia, da obra de Roland Barthes, importante autor cuxo legado está presente na cultura do século XXI. García Soto interpreta a produción bibliográfica de Roland Barthes como a dun filósofo auténtico, Argumentando a través da análise de cada unha das obras de Barthes, o ensaio debulla esa tese, en clave semiólóxica, na procura dun diálogo con quen le.

O ensaio Barthes filósofo comeza cunha achega á vida do autor, para ofrecer o contexto da súa obra. Esta é estudada, logo, percorrendo en orde cronolóxica todos os seus libros, cuxos contidos son expostos, analizados e interpretados. Así, trátase de modo sucinto e sintético do seu traballo de crítica literaria, do seu labor como semiólogo; do xiro estético arredor do "pracer do texto" e do seu rexistro máis próximo a ética.

García Soto conclúe salientando que neses catro dominios (a crítica, a ciencia, a estética, a ética), Barthes non está instalado na verdade, senón que a busca: ao modo dos filósofos clásicos, non a posúe, senón que a quere. Como aqueles, máis que ser sabio (ter o saber), é amante da sabedoría (perséguea, preténdea): filosofa, é filósofo..

"As máscaras do profesor Robindra " de Xoán Babarro González

Editorial: Galaxia 2015
Colección: Árbore ( a partir de 10 anos)
ISBN: 978-84-9865-617-6
P.V.P: 9,50 € Ive incluído

Para saborear 1001 contos!

Este é un libro dentro de moitos libros, ou son moitos libros dentro dun libro.
Como as Mil e unha noites, lemos unha historia que leva dentro a semente doutra.

Un líbro orixinalísimo.
Entra e verás


"Coma unha áncora" de Iria Collazo López

Editorial: Galaxia 2015
Colección: Costa Oeste
128 páxinas
ISBN: 978-84-9865-611-4
P.V.P: 11,10 Ive incluído



Esta novela é máis que unha historia mariñeira arredor dun naufraxio.

Sobre todo, é unha novela de amor. Esa clase de amor que viaxa máis aló das fronteiras, da lóxica e do que coidamos normal. Unha espectacular novela de debut dunha autora que esta chamada a protagonizar grandes páxinas na literatura galega. Neste libro atoparás momentos inesquecibles onde se manifestan o misterio e o inexplicable, mais tamén a vida con toda a súa forza, tanta, que vai por enriba da morte. Empezarás a ler e xa non vas poder parar. Prpárate para naugragar dentro dunhas páxinas cheas de feitizo...


viernes, 26 de junio de 2015

"Centro histórico de Vigo. Guía visual" de Basilio Cegarra


Ola a tod@s, aquí vos amoso unha novidade da Editorial Galaxia, de titulo "Centro histórico de Vigo. Guia visual", de Basilio Cegarra. Téñoo agora mesmiño entre as miñas mans, e non podo menos que quedar abraiada polo paseo que estou a comenzar polas súas páxinas e tamén polo Vigo algo olvidado xa na miña cabeza. A Editorial lévame de novo os comenzos do meu blog onde falaba dunha cidade relacionada coa novela que estaba a ler, e tráeme un mundo novo no meu blog, o mundo da cidade de Vigo, na provincia de Pontevedra.

Atoparedes aquí  un libro formidable, breve nas súas explicacións pero suficientes ao estar acompañadas de coloristas fotografías de todo o percorrido. Comenza o libro cunha breve presentación do casco vello de Vigo, un dibuxo da antiga muralla amáis doutros que reflicten  tamén distintos espazos da cidade, entre eles unha fermosa fotografía que ensina unha estampa costumista onde se pode ver os cidadáns daqueles tempos posando a dístancia para o fotógrafo, sen saber que serían famosos o saliren moooitisimos anos despois estampados nun libro...cousas da vida.

E así, co paso das páxinas, atopámonos na Fortaleza do Castro, magnífica co seu baluarte, os seus canóns e un impresionante mirador que non deixa indiferente a ninguén. Incribles esculturas e fontes, todo moi coidado, todo moi pensado para agradar, e atopamos o monumento os galeóns de Rande¡¡ Logo chegamos o Castelo de San Sebastián, enorme, tanto que para darte unha idea da sua forma o mellor é velo dende o ceo, máis non sempre se pode facer iso de voar, asi que este libro axúdanos cunha fermosa foto vista dende arriba. Arredor do castelo achamos un barrio cheo de recunchos onde edificios modernos mesturanse cos máis tradicionais da cidade, e entre os edificios atopamos o Centro  de Artesania Tradicional que nos amosa os oficios que se exercían naquelas rúas antigas do barrio, un centro onde pódese aprender a traballar coa madeira, a pedra ou o coiro en cursos que seguramente sexan moi interesantes. Veredes moitas plazas e rúas, currunchos, fontes, petos de ánimas, cruceiros fermosos, marabillosos arcos e soportáis onde tomar unha cervexiña, e uns edificios cuia arquitectura foi recuperada amosando así o máis fermoso dos antigos oficios, máis penso que o mellor é que vosoutros mesmos o vexades.


Non me deixa de sorprender os nomes das rúas, a cantidade de historia que agochan tras de si, e que non sabemos. Coñecemos os nomes dalgunhas rúas porque o seu nome indica un oficio, rúa Ferrería...supoño que os ferreiros terían un gran barullo nelas; rúas con nome de persoas, como a praza de Argüelles ou  a rúa de Fermín Penzol...e dende logo sacas a conclusión de que alguen importante debía de ser para ter unha rúa co seu nome, un alcalde, un importante ministro, un bibliófilo importante,  pero noutros casos, como a Rua da Cruz Verde, podes imaxinar que habería unha grande cruz verde...máis...quen iba a imaxinar que esa cruz verde existiu e que era a cruz da Inquisición...¡¡ Sorprendente¡¡ Imaxina ó Inquisidor paseando por esas rúas...ou facendo algunha das súas con algún cidadán inocente...terrible¡¡ A Bancada dos Contos onde sentaban a axustar os pagamentos xentes participantes no mercado próximo...Moita historia agochada por cada recuncho do centro histórico de Vigo que fai que mirar o libro sexa moi entretido e sorprendente e que te leve a desexar dar unha volta por esas rúas e coñecer máis e máis historias deses recantos.

Eu fun a Vigo fai dous anos, estiven no paseo de Afonso, vin a oliveira e apreciei as fermosas vistas que dende alí se obsevan da ría, era pola noite, verán, as circunstancias polas que viaxei alí non eran boas, pero non podo olvidar as vistas que naquela noite tiven diante de min da ría de Vigo, coñecín a Rua do Principe, pasei polo mercado da Pedra, vin o Hotel Universal, penso que pasei pola Porta do Sol. Gracias ó libro vin á luz do día aqueles lugares onde pasei a noite, e o libro amósame un Vigo difentente, un Vigo antigo cheo de modernidades e de curiosidades que me gustaria visitar e coñecer, un lugar onde non me importaría vivir.

Supoño que recuperar un casco prehistórico non pode ser tarefa fácil, recuperar un lugar feito noutros tempos sen que perda encanto, adecuar o que antes se fixo ós tempos de agora, facélo habitable, non pode ser unha tarefa que leve dous dias. E dous dias non levou levantar o casco histórico de Vigo, devolver a historia ós seus cidadáns e permitir que, sen perder esa historia, podan vivir neses recunchos con feitizo, é unha labor encomiable. En Vigo o conseguiron, aínda lles queda moito que facer, espacios por recuperar pero estou segura que cando remate aquelo vai ser un mundo diferente, un casco histórico onde vivir sexa moi grato para a xente dos novos tempos, un lugar con maxia.

A Editorial Galaxia trae de novo unha nova achega as nosas mans, un libro pequeno pero intenso, unha viaxe agradable ó Vigo histórico, un libro que se ve feito con agarimo. Un volume que a través de moitas fiestras, amosarávos un lugar con encanto e que vos distraerá un bo rato. Sin dar moitas explicacións deixa nos beizos un sabor agradable que fai que desexes ir a Vigo e explorar eses entornos. Deixa o mel nos beizos. Penso que é ideal para mirar con parentes de idade avanzada, xa que seguramente de cada foto sacarán unha aventura, un conto, unha anécdota ou vos falaran da xente doutro tempo, das costumes e usos do lugar, dos persoaxes "curiosos" e fazañas importantes que deixan unha sinal no corazón dos cidadáns.

Sin dúbida un libro para obsequiar a aqueles que fan moito que non van por Vigo e que naceron e viviron alí, para os que non naceron alí tamén é un bó agasallo porque sin dúbida lles deixará coa intriga de ver máis. Un libro para agasallar¡¡ Un libro para ter¡¡

jueves, 25 de junio de 2015

"El tango de la guardia vieja" de Arturo Pérez Reverte

Hola a tod@s

Aquí os traigo mi opinión de un libro escrito por Arturo Pérez Reverte de titulo "El tango de la guardia vieja".

Un libro sobre un hombre y una mujer, un ladrón de guante blanco y una mujer de la alta sociedad, unas cartas, un tango, espías, ladrones de guante blanco, ajedrecistas y las perlas de un collar.

De la escritura del libro, sólo se pueden hablar maravillas, el libro viene de la mano de Pérez Reverte, un autor consagrado  y que tiene un arte especial para enredarnos entres sus palabras, o al menos a mi me lo parece. Nos ha aportado en esta ocasión un libro lleno de descripiciones hechas un con vocabulario rico, y que desprende sensaciones y sentimientos de tal manera que tendréis la oportunidad de poneros en la situación de cada personaje a la perfección. Es un libro pausado, melancólico, como si en realidad se añorara esa forma de vida de aquel entonces, era todo más pausado, una vida que se saboreaba de otro modo y en la que todo parecía mucho mas auténtico que hoy.

Haciendo una hermosa trenza como si de un peinado se tratara, el autor juega con los tiempos, los va cruzando con maestría de peluquero, tres épocas distintas y los mismos personajes, que se tropiezan una y otra vez, el destino los mantenía unidos sin ellos saberlo, y la novela finaliza y  muchos dicen que incluso ese final traerá consigo alguna que otra lágrima al lector mas a mi, sinceramente, me parece que el libro no podía terminar de otra manera. Se entrecruzan el mundo del ajedrez  con el mundo de los espias en un juego sucio entre países y entre jugadores que irremediablemente llevará a un cambio mundial, a la desaparición de un estilo de vida que parecía interminable y que  traería una nueva sociedad.

A lo largo de la novela, conoces perfectamente a los dos personajes principales, lo que piensan y sienten, y sientes su tristeza o su desilusión, o su resignación perfectamente. Y al mismo tiempo a través de esos mismos personajes ves dos formas de vivir la vida totalmente diferentes, dos mundos opuestos, la seguridad que da el tener el bolsillo lleno de billetitos, la clase, la elegancia, las cosas que el dinero te proporciona y hasta donde se puede llegar con el dinero, y por otro lado, la carencia del mismo, las necesidades y apuros para poder seguir sobreviviendo, y el ingenio que desarrollas para poder salir adelante. Las falsas apariencias, la necesidad imperiosa de demostrar a los demás que se es otra cosa, las mentiras, las manipulaciones, el juego sucio...aquí tendréis de todo, sin embargo a mi el libro no acabó de llenarme, las aventuras de Max y su romance no acabaron de engancharme.

Reverte se pone romántico, brilla haciendo descripciones de encuentros apasionados entre los personajes, haciendo los encuentros deliciosamente elegantes en su descripcion, las distintas formas de ver el amor a lo largo del tiempo vivido, y con la historia de amor descubrimos distintos momentos de la historia de Europa en los años veinte, treinta y sesenta, la guinda la pone añadiendo  la acción a través de una sabia mezcla entre el espionaje y un campeonato de ajedrez. La acción y las aventuras, en este libro,  a mi no me parece que brillen como en otros de sus libros, pero pienso que probablemente sea porque Reverte lo que quiere es centrarse más en la historia de amor y su evolución a lo largo del tiempo, siendo el campeonato de ajedrez y la historia de espionaje algo más secundarias.

Un libro diferente de los que he leído hasta ahora de Reverte y desde luego no el libro que más me gustó de él, un Reverte pausado y romántico, magnífico en su escritura, eso si, no lo puede evitar, le sale eso de escribir bien y de nuevo en este libro lo ha demostrado. Para los que le guste la novela romántica seguro que este libro les encantará.

Arturo Pérez Reverte

Arturo Pérez Reverte (Cartagena, 1951) es el escritor de cuya pluma ha salido el libro "El tango de la guardia vieja" del que hablo en este blog.

Todos podemos recordarlo en los telediarios cubriendo conflictos internacionales pues durante 21 años trabajó como reportero de prensa y televisión. La guerra de Líbano, la revolución de Rumanía o la guerra de Croacia y la terrible guerra de Bosnia entre otros muchos son algunos de los desgarradores conflictos que Reverte nos hizo ver a través de los medios de comunicación. Sin duda este trabajo ha sido algo que lo ha marcado en su vida y sin duda también en su literatura ha dejado huella.

A día de hoy, Reverte se dedica a la literatura en exclusiva y todos los domingos podemos leer sus artículos XL Semanal con un estilo muy personal como todo lo que Reverte hace, dando sus opiniones y contándonos parte de la historia de España de una manera amena y a veces muy divertida.

En el año 2003 Pérez Reverte ingresa en la Real Academia Española ocupando el sillón T y ha sido nombrado Doctor Honoris Causa por la Universidad Politécnica de Cartagena.

Su obra:

El húsar (1986)
El maestro de esgrima (1988)
La tabla de Flandes (1990)
El club Dumas (1993)
La sombra del águila (1993)
Territorio comanche (1994)
Un asunto de honor (Cachito) (1995)
Obra breve (1995)
La piel del tambor (1995)
Patente de corso (1998)
La carta esférica (2000)
Con ánimo de ofender (2001)
La reina del sur (2002)
Cabo Trafalgar (2004)
No me cogeréis vivo (2005)
El pintor de batallas (2006)
Un dia de cólera  (2007)
Ojos azules (2009)
Cuando éramos honrados mercenarios (2009)
El asedio (2010)
El tango de la guardia vieja (2012)
El francotirador paciente (2013)
Perros e hijos de perra (2014)

A todos estos libros añadiremos la colección de Las aventuras del capitán Alatriste, una serie que ha obtenido un gran éxitos entre los lectores y que consta de los siguientes volúmenes:

El capitán Alatriste (1996)
Limpieza de sangre (1997)
El sol de breda (1998)
El oro del rey (2000)
El caballero del jubón amarillo (2003)
Corsarios de Levante (2006)
El puente de los asesinos (2011)

sábado, 13 de junio de 2015

Nuevas adquisiciones, nuevas lecturas

Hola a tod@s

No sin dificultades os traigo hoy las novedades compradas recientemente para rellenar mis estanterías. A mi me parecieron muy interesantes y espero que a vosotros también os lo parezca. Sin más, ahí os dejo mis compras deseadas. Un saludo

REINAS MALDITAS de Cristina Morato

Editorial: Plaza & Janés Editores
ISBN:  9788401388712
Lengua: Castellana
Tapa dura. 560 páginas


SINOPSIS:

 Las vidas de estas reinas distan mucho de ser un romántico cuento hadas. Aunque infinidad de películas y novelas nos han mostrado el rosto más amable de su reinado, fueron, en general, muy desdichadas. Todas tienen en común la soledad, el desarraigo, la nostalgia, la falta de amor o el sufrimiento por no poder dar un herede ro al trono. También comparten la dolorosa pérdida de sus hijos, los fracasos matrimoniales y el sentirse  extranjeras en una corte donde no eran bien recibidas. Las suyas no fueron grandes historias de amor porque sus matrimonios eran asuntos de Estado. Algunas como Sissi fueron emperatrices en contra de su voluntad y enfermaron de melancolía, otras como Cristina de Suecia  escandalizaron con su extravagante comportamiento y ansias de libertad. María Antonieta y Alejandra  Romanov  comparten un trágico final, mientras que la reina Victoria de Inglaterra y Eugenia de Montijo  asumieron con extraordinaria dignidad su papel en momentos difíciles. A través de sus diarios personales y cartas familiares, Cristina Morató nos descubre el lado más humano y menos conocido de unas reinas y emperatrices  maltratadas por la historia, que no pudieron elegir su destino. Excéntricas, caprichosas, rebeldes, ambiciosas… Más allá de un mundo de privilegios, riqueza y poder, todas fueron mujeres de carne y hueso obligadas a llevar sobre sus hombros la pesada carga de un imperio. “La corona de Francia es una corona de espinas”. Eugenia de Montijo, emperatriz de los franceses.

EL JILGUERO de Donna Tartt

 
Editorial: LUMEN
ISBN: 9788426422439
Lengua: Castellana
Tapa blanda. 1152 páginas.




SINOPSIS:

Una novela de iniciación a la vida que tiene el ritmo de un thriller. Al acercarnos a El jilguero, vamos enfocando una habitación de hotel en Amsterdam. Theo Decker lleva más de una semana encerrado entre esas cuatro paredes, fumando sin parar, bebiendo vodka y masticando miedo. Es un hombre joven, pero su historia es larga y ni él sabe bien por qué ha llegado hasta aquí.¿Cómo empezó todo? Con una explosión en el Metropolitan Museum hace unos diez años y la imagen de un jilguero de plumas doradas, un cuadro espléndido del siglo XVIII que desapareció entre el polvo y los cascotes. Quien se lo llevó es el mismo Theo, un chiquillo entonces, que de pronto se quedó huérfano de madre y se dedicó a desgastar su vida: las drogas lo arañaron, la indiferencia del padre lo cegó y su amistad con el joven Boris lo llevó a la delincuencia sin más trámites. Todo parecía a punto de acabar, y de la peor de las maneras, en el desierto de Nevada, pero no. Al cabo de un tiempo, otra vez las calles de Manhattan, una pequeña tienda de anticuario y un bulto sospechoso que ahora va pasando de mano en mano hasta llegar a Holanda.¿Cómo acabará todo? Esto está en manos del talento de Donna Tartt, que puesto al día las reglas de los grandes maestros del XIX, siguiendo a Dickens pero también a los personajes de Breaking Bad , para escribir El jilguero, probablemente el primer clásico del siglo XXI."No se trata solo de suspense y de intriga...Donna Tartt ha creado una novela gloriosa, que nos devuelve el placer intenso y compulsivo de la lectura."Michiko KakutaniThe New York Times

viernes, 12 de junio de 2015

Novidades da Editorial Galaxia

Ola¡¡ Aqui tedes outra novidade da Editorial Galaxia que ten unha moi boa pinta, animádevos¡¡

Titulo: A identidade fascinada.
Autor: Antonio Piñeiro.
Editorial Galaxia 2015, 164 páxinas
ISBN: 978-84-9865-606-0
P.V.P: 14 € Ive incluido



Editorial Galaxia tira do prelo A identidade fascinada, de Antonio Piñeiro, unha novela híbrida, un ensaio novelado ou crónica dunha época irrepetible, que é tamén memoria dos lugares, das persoas, personaxes e significados dun tempo imcomparable: o da Compostela universitaria e sublime da década de 1980.

Santiago foi afectada, dende 1982 ata 1990, polos maiores incrementos demográficos da súa historia. Duplicábase a poboación durante o período lectivo universitario, mesturándose cunha combinación de traballadores, funcionarios autonómicos, persoal dunha ampla gama de servizos e das ramificacións político-administrativas. Durante eses anos, Santiago recibiu a ensurrada xeracional do baby boom. A poboación universitaria duplicouse tamén. De trinta mil a sesenta mil mozos. "Sesenta mil receptáculos, pisos, establecementos, transportes, servizos, comedores, cuartos, as vellas fondas víronse rebordadas. O paisano con paraugas encontrouse, de súpeto, enmarasmado na súa beirarrúa de sempre, estraño na cidade de sempre", polo que resulta fácil comprender o impacto, a transformación que semellantes cifras por si soas, supuxeron para a cidade, para o campus, para a propia comunidade universitaria e mesmo para toda Galicia.

Antonio Piñeiro achéganos a aquel tempo, aos cambios non soamente acontecidos na cidade senón ao que acabaría por confirmar o paso definitivo da transición política á democracia, simbolizado no atentado contra a discoteca Clangor. Con ese feito remata un libro no que relato, historia persoal e colectiva, ensaio e memoria dun tempo se combinan mediante un estilo literario vívido e eficaz, co que o autor actualiza os feitos e os ámbitos dunha década prodixiosa.

Antonio Piñeiro (Santa Uxía de Ribeira, 1962) publicou a novela As fiandeiras, coa que obtivo o Premio García Barros en 2011. É autor de  preto dunha vintena de títulos. Dende o verán de 2004, é o promotor das edicións Bourel, á vez que membro do movemento Barbantia, eixes sobre os que desenvolve a súa presenza cultural e literaria. A súa novela A dama fulxente foi Premio Avilés de Taramancos en 2011, co relato Boxcar Blues acadou o accesit do Premio Modesto R. Figueirido e, con A carreta, o Premio Valle Inclán de narración curta.

jueves, 11 de junio de 2015

Fragmento de "El tango de la guardia vieja" de Arturo Pérez Reverte


"Se acometieron sin más palabras ni contemplaciones, con violencia, despojándose de cuanto estorbaba a la piel y la carne por las que se abrían camino en el cuerpo del otro; y, retirando la colcha de la cama, sumaron el olor de la mujer al del hombre que impregnaba las sábanas arrugadas durante la noche. Siguió luego un duro combate de sentidos; un largo choque de urgencias y deseos aplazados que transcurrió tenaz, sin piedad por ambas partes, y exigió de Max toda su sangre fría peleando en tres frentes simultáneos: mantener la calma necesaria, controlar las reaciones de la mujer y sofocar sus gemidos, evitando que toda la pensión Caboto se informara del lance. El rectángulo del sol de la ventana se había movido despacio hasta encuadrar la cama, y deslumbrados por él se inmovilizaban a veces, exhaustas lengua, boca, manos y caderas, ebrios de saliva y aroma del otro, relucientes de sudor mezclado, indistinto, que parecía escarcha de cristal bajo aquella luz cegadora. Y en cada ocasión se miraban muy de cerca con ojos desafiantes o asombrados, incrédulos ante el placer feroz que los ataba, recobrando el aliento a la manera de luchadores en una pausa del combate, entrecortada la  respiración y martilleantes de sangre los tímpanos, antes de lanzarse de nuevo uno contra otro, con la avidez de quien resuelve al fin, casi con desesperación, un complejo asunto personal mucho tiempo aplazado."

Novidades da Editorial Galaxia

Ola a tod@s

Traiovos unha novidade da Editorial Galaxia que estou segura que vai gustar. Un libro moi bonito para facer un bo agasallo


Título: Centro histórico de Vigo. Guía visual.
Autor: Basilio Cegarra
Editorial Galaxia 2015, 88 páxinas
ISBN: 978-84-9865-559-9
P.V.P: 20 € Ive incluído




O castro prehistórico e as fortalezas da cidade amurallada, a luz do Paseo de Afonso, o Berbés e o urbanismo dos mariñeiros; San Francisco e a Concatedral, a Pinacoteca, espello da arte galega; o mar retraído na Pedra e a Laxe; as prazas da Constitución, a Princesa e a Porta do Sol, que lindan co Vigo novo; o barrio alto cada vez máis renovado...

Esta guía de Basilio Cegarra é un intenso percorrido visual polos recantos máis emblemáticos do centro histórico de Vigo. Case 400 fotografías que ilustran a transformación que, paseniño, foi mudando e mellorando lugares que durante décadas foron obxecto de deixamento.

"Centro histórico de Vigo. Guía visual" é unha ollada imprescindible para gozar dos lugares para o ocio e para a cultura que acolle o histórico barrio vigués.

Unha viaxe pola vida dos antepasados, un andar cara ao futuro.

Basilio Cegarra é profesaor de Historia e Historia da Arte en Educación Secundaria. Publicou varios libros sobre arte de Galicia e historia local de Vigo, así como traballos didacticos para o ámbito do ensino. Realizou tamén documentais de carácter cultural, entre eles os dedicados ao centro histórico de Vigo, espazo urbano do que posúe un completo arquivo de fotografías e vídeos das últimas décadas. Unha parte desa documentacion gráfica estará dispoñible proximamente en Internet.

martes, 9 de junio de 2015

Novidades Editorial Galaxia

Outra novidade interesante da Editorial Galaxia



Titulo: Cuestións vitais secretas
Autor: Iván García Campos
Colección Literaria
Editorial Galaxia 2015, 180 páxinas
ISBN: 978-84-9865-607-7
P.V.P: 15 € Ive incluído



Cinco anos despois a publicación da súa primeira novela, Iván Garcia Campos entrega aos lectores un libro escrito desde a cerna da literatura. Logo de obter o Premio Blanco Amor en 2010 coa súa novela O imposible de desatar, publica agora o libro de relatos Cuestións vitáis secretas. Nesta nova obra, García Campos introdúcese no interior das vidas correntes para axudar a quen le a desvelar o inminente: o que sempre está a piques de acontecer e parece que endexamais chegará a realizarse.

O autor ensambla emocións, xestos e desexos; pescuda nos feitos, observa o comportamento, narra os pormenores para debuxar o contorno do que nunca se conta, para asediar o destino que marcan os segredos. Introducirse nas vidas dos personaxes de García Campos é como volver a vivilas, como adquirir momentaneamente o dereito a albiscar algo que os personaxes semella que non queren ou non poden chegar a ver.

As instrucións de uso deste libro de relatos resúmense no decálogo do autor: 1) os relatos están unicamente unidos pola tensión e pola intención; non polo que narran, nin pola extensión: polo que suxiren; 2) os relatos non responden, preguntan; non resolven problemas, formúlanos. 3) "A verdadeira construción do coñecemento non se produce a partir das respostas que damos a preguntas alleas, senón desde o propio modo no que nós mesmos interrogamos o mundo"(Noelia M. Pena); 4) sentir curiosidade pola complexidade humana, pola fraxilidade dos vínculos persoais; interesarse fundamentalmente polos aspectos cotiás da vida; 5) escribir evitando o obvio; evocar o máximo co mínimo; a condensación, non a folgura; 6) considerar o entendemento tan parcial que ten unha persoa da vida dos que o rodean e, se cadra, da propia vida; 7) por veces, como Sherlock Holmes recoñeceu, o máis importante que ocorre é "nada", como cando o can non ladra; 8) establecer o xogo de suxestións axeitado para desprazar o miolo do relato fóra do texto, porque o importante dun texto non ten por que estar dentro del, senón fóra, envolvendo o relato; 9) crer en que le, porque ten a capacidade de deducir unha historia do que se omite; 10) nada xera máis narración ca os pormenores. 

Iván García Campos (A Coruña, 1974) obtivo en 2008 o Premio Nacional de Narracións Curtas Modesto Rodríguez Figueiredo, instituído pola Fundación do Pedrón de Ouro, pola sua obra Unha casa chea de xanelas. Coa súa primeira novela, O imposible de desatar, recibiu o Premio Blanco Amor en 2010.

domingo, 7 de junio de 2015

Novidades da Editorial Galaxia

 Aqui tedes unha das  novidades da Editorial Galaxia, espero que vos guste e vos animedes a compralas¡¡



Título: O viaxeiro radical
Autor: Xerardo Quintiá
Colección: Literaria
Editoria Galaxia 2015, 220 paxinas
ISBN: 978-84-9865-612-1
P.V.P: 16 € Ive incluído


Publícase O viaxeiro radical, unha novela de Xerardo Quintiá na que este poeta e narrador conta a historia dun home extraordinario que, encirrado pola busca do inalcanzable, decide vivir á marxe de calquera conveniconalismo ou imposición, en permanente conflicto consigo mesmo e coa sociedade. Unha obra de ficción que volve poñer de actualidade os logros artísticos da primeira literatura moderna -da Nova Heloísa de Rousseau ao Wilhelm Meister de Goethe- e os achados do pensamento idealista do século XIX.

O viaxeiro radical é unha novela baseada na figura de Manfred Gnädinger, artista alemán que en 1962 chegou á vila de Camelle despois dunha longa viaxe cruzando boa parte de Europa. Nese momento comeza a historia dun home extraordinario que, encirrado por un pulo de liberdade, decidiu vivir á marxe de calquera convencionalismo ou imposición, en permanente conflito cos que o rodeaban .Un artista ceibe e solitario, marxinal por convencemento e necesidade, que transformou a súa propia existencia coa finalidade de que Vida e Arte se fundisen ata formar un todo indisoluble.

A novela indaga nos aspectos que, en determinados momentos da vida do protagonista o empurraron a tomar decisións controvertidas, e pretende achegarse á cerna do personaxe para comprender a razon da súa radicalidade existencial. Ao mesmo tempo, a ficción leva a quen le a facer unha reflexión sobre aspectos fundamentais que determinan a existencia, tales como o amor, a amizade e a busca do sentido da vida.



Xerardo Quintiá (Friol, 1970), poeta e narrador, publicou os seus primeiros traballos no suplemento cultural "Táboa redonda" de El Progreso e colaborou despois en revistas como Dorna e Xistral. En 1997 sae do prelo o seu primeiro libro, Finísimo po nas ás; posteriormente, publica os libros de relatos Unha soa man e outros intres (1999) e Un rabaño de ovellas brancas (2001). De 2002 é O libro dos aparecidos e, de 2012, Hotel Cidade Sur, tamén dedicados á narrativa curta. Como poeta é autor de Ailalalalelo de  auga (2001), Poesía en Ruta, Premio Fermín Bouza Brey en 2005, e Fornelos&Fornelos, primeira fundación, Premio Fiz Vergara Vilariño en 2011.